Dramione 10

 
       Niby wszystko po staremu, a jednak jest inaczej.
Trochę mam wątpliwości co do czy postąpiłam odpowiednio, bo przecież jego Ojciec w liście do mnie wyraził się jasno, że mam zniknąć z życia Dracona. Myślałam o tym do końca kolacji, dopóki prefekci nie zabrali pierwszorocznych do salonów ich nowych domów.
 Zastanawiałam się czy nie powinnam powiedzieć Draco, że to nie ma sensu i zgodnie z wolą jego ojca Lucjusza, po prostu zniknąć. Gdy po kolacji poszłam na spacer, a konkretnym moim celem był most. Zawsze lubiłam tam rozmyślać.
 - Czemu jesteś smutna ?
 - Smutna ? Nie, po prostu trochę zamyślona. . .
 - A myślisz o .. ?- Spytał mnie Draco.
 - O niczym ważnym.
 - To po co o tym myślisz ?
 - Tak jakoś.
 - Niech będzie, że Ci wierzę.
 - Czemu miałbyś nie wierzyć ?
 - Nie byłaś zbyt przekonująca, gdy to mówiłaś, a tak serio to o co chodzi ?
 - O ni.
 - Nie umiesz kłamać, powiedz . . 
 - No dobra myślałam  o. . . . Tym liście, że może jednak nie powinnam była zgadzać się na to wszystko, bo przecież kiedyś się to wyda, a ja . .  Nie chcę, żebyś miał przeze mnie kłopoty, rozumiesz już ?
 - Rozumiem, ale tak się nie stanie obiecuję. Gdy Ojciec Cię pozna zrozumie o czym mu mówiłem, co miałem na myśli opisując Cię słowem " Wyjątkowa ".
 - Nie jestem tego taka pewna jak Ty.
 - Zauważyłem, ale proszę uwierz mi.
 - Wierzę Ci, ale ja po prostu nie jestem do końca przekonana.
 - No dobrze, ale pamiętaj, żeby mnie uprzedzić przed jego przyjazdem.
 - Wiem i pamiętam, a propos przyjazdu, przyjedzie w poniedziałek. Będzie na pewno chciał Cię poznać.
 - O nie, przecież jeśli się dowie o nas, będzie wściekły.
 - Spokojnie nie dowie się, ale Ty nie bój się spotkania z moim Ojcem, pamiętaj, że to nic wielkiego.
 - Nic Wielkiego ? To coś ogromnego, nie dziwisz się, że się tym przejmuję ? A Ty jesteś podejrzanie spokojny.
 - Jestem dobrej myśli, Ty też musisz być, proszę.

Related Items